نمی دونم از کدوم ستاره می بينی منو؟
چشماتو می بندی و دوباره می بينی منو
پره بغض جمعه های ناگزير و بی صدام
خيلی خسته م! باورم کن! دنيا زندونه برام
توی کوره راه چشمام؛ عطر بارون! بوی سيبی
واسه عاشقانه موندم تو همون حس غريبی
تو همون حس غريبی که هميشه با منی
تو بهونه ی هر عاشق واسه زنده موندی
می دونم هنوز اسيرم تو حصار لحظه ها
کاش می شد با يه اشاره ی تو آزاد می شدم
با تو ام که گفته بودی غصه هام تموم ميشن
پس کجايی که بيايی منو بگيری از خودم!
ناجی ترانه هام منو به واژه ها ببخش
اين حقير و به سخاوت شب و دعا ببخش..
علی لهراسبی |
